دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Effective entrepreneurship policy and social health improvement سیاست گذاری کارآفرینی کارآمد و بهبود سلامت اجتماعی 108 123 64387 10.22034/scart.2024.139910.1384 FA مطهره غلامی نیا دانشجوی کارشناسی ارشد، تعاون و رفاه اجتماعی ، دانشکده علوم اجتماعی ، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران جعفر هزارجریبی استاد، گروه تعاون و رفاه اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تهران ، ایران مهسا رحیمی آدرگانی کارشناسی ارشد، گروه تعاون و رفاه اجتماعی ، دانشکده علوم اجتماعی ، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران Journal Article 2023 10 20 Purpose: This research is based on an exploratory mixed study with the aim of effective entrepreneurship policymaking process, to improve the health levels. Criterion sampling method includes specialized criteria, operational history, selected teaching. After interviewing 14 people, theoretical saturation was achieved. In the quantitative part, 385 employees of the entrepreneurship department in general and health fields have participated in the research based on Cochran's formula and with the purposeful sampling method. Findings: After data analysis, 85 conceptual codes and 23 general categories were grouped. Continuous comparison of data with sub-categories and categories and discovering the relationship between categories led to the formation of a sub-theory. The structural model of education related to entrepreneurship in order to improve health is the central category of the efficient entrepreneurship policy process in order to improve health levels. Generalization strategies, qualitative increase in entrepreneurship tendency, quantitative increase in entrepreneurship tendency, and development of education have the consequences of expanding social welfare, expanding health in society, expanding related companies, and culturalizing the entrepreneurship category. Conclusion: In an explanatory and inferential study based on structured equations, it was shown that the identified components have a significant effect on efficient entrepreneurship policy in order to improve health levels. According to the optimal fit obtained from the quantitative measurement, this model can be used in efficient entrepreneurship policy to improve health levels.  این پژوهش با هدف فرایند سیاست گذاری کارآفرینی کارآمد، در جهت بهبود سطوح سلامت شکل گرفته که مبتنی بر یک مطالعه آمیخته اکتشافی بوده است. جامعه آماری در بخش کیفی، افراد متخصص در حیطه  کارآفرینی و سلامت و رفاه اجتماعی است. روش نمونه گیری ملاکی شامل ملاک‌های تخصصی، سابقه عملیاتی، تدریس  انتخاب شده است. پس از مصاحبه با 14 نفر اشباع نظری حاصل شد. در بخش کمی، 385 نفر از  کارکنان بخش کارآفرینی در زمینه‌های عمومی و سلامت بر اساس فرمول کوکران و با روش نمونه گیری هدفمند در تحقیق مشارکت داشته‌اند. پس از تحلیل داده‌ها، 85 کد مفهومی و 23 مقوله کلی گروه‌بندی شدند. مقایسه مستمر داده‌ها با زیرمقوله‌ها و مقوله‌ها و کشف ارتباط بین مقوله‌ها، به شکل‌گیری‌ یک خرده‌نظریه منجر شد. الگوی ساختاری آموزش مرتبط با کارآفرینی در جهت بهبود سلامت، مقوله محوری  فرایند سیاست گذاری کارآفرینی کارآمد در جهت بهبود سطوح سلامت می‌باشد. راهبردهای همگانی شدن، افزایش کیفی گرایش به کارآفرینی، افزایش کمی گرایش به کارآفرینی و توسعه آموزش پیامدهای گسترش رفاه اجتماعی، گسترش سلامت در جامعه، گسترش شرکت‌های مرتبط و فرهنگی شدن مقوله کارفرینی را به دنبال دارد. نتیجه گیری: در بررسی تبیینی و استنباطی بر اساس معادلات ساختار یافته، نشان داد مولفه‌های شناسایی شده اثری معنادار بر سیاست‌گذاری کارآفرینی کارآمد در جهت بهبود سطوح سلامت دارند. با توجه به برازش مطلوب بدست آمده از سنجش کمی، از این مدل می‌توان در سیاست‌گذاری کارآفرینی کارآمد در جهت بهبود سطوح سلامت استفاده کرد. https://scart.uok.ac.ir/article_64387_33fe65681ebdba87a3abb22b1b293b00.pdf