دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Reality after Imagination in the Cinema of Peter Watkins واقعیت پس از تخیل در سینمای پیتر واتکینز 1 11 64382 10.22034/scart.2025.141396.1539 FA زینب لطفعلی خانی دکترای تخصصی، پژوهش هنر، دانشگاه تهران، تهران، ایران ناصر فکو هی استاد، گروه انسانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران احمد الستی استادیار، دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی، دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران. تهران، ایران Journal Article 2024 05 28 Filmmakers are generally able to employ different layers of their imagination, depending on their intellectual or practical independence or dependence on systems of power. Thus, imagination could appear at various levels. Pioneering imagination is one of the types. The probability of the occurrence of such “imagination” would be close to certain as it is based on scientific data and mastery in the philosophy of history. Peter Watkins is indeed the representative of this kind of imagination in cinema. His films not only predict the possible futures, but also try to prevent those catastrophic possibilities through breaking from the monoform. This qualitative research is a case study of the films that had been purposefully selected from Watkins works based on his filmmaking in monoform and post-monoform. To analyse the data, first, the elements of imagination in Watkins cinema were studied using Mills sociological imagination. Then, by using Watkins monoform theory, the function of this imagination -converting prediction (theory) into prevention (practice)- was studied. This study with a social and anthropological approach shows that Watkins, in addition to predicting possible futures, also takes steps to prevent impending catastrophes in an agreement ground with the audience. It can be said that this is achieved by crossing the sociological imagination through the elements of filmmaking (form, process, and ideology). Some key elements in the filmmaker's imagination are: Historical consciousness, offering media awareness to the audience, the importance of practical education, the dialect of feminine mentality and masculine brutality, the role of language and culture. فیلمسازان عموماً با استقلال یا وابستگی فکری و عملی به نظام‌‌های قدرت و ثروت، قادرند لایه‌های مختلفی از تخیل خود را به‌کار گیرند. بدین‌ترتیب تخیل در سطوح گوناگونی بروز می‌یابد. یکی از انواع تخیل، تخیل آینده‌نگر و پیشرو است. این نوع از تخیل با توجه به استناد بر داده‌های علمی و تسلط بر فلسفه تاریخ، تخیلی است که احتمال وقوع آن چیزی نزدیک به یقین خواهد بود. پیتر واتکینز به عنوان یکی از پیشتازان تخیل آینده‌نگر در سینما شناخته شده است. اما به نظر می‌رسد او تنها به پیش‌بینی آینده‌ی محتمل اکتفا نکرده، بلکه در جهت ایجاد دانش، کنشگری و پیشگیری نیز قدم برمی‌دارد. در این پژوهش کیفی با انتخاب هدفمند از میان آثار واتکینز به مطالعه‌ی موردی فیلم‌ها پرداخته شد. فیلم‌ها بر اساس فیلمسازی در شکل تک‌قالب (مونوفرم) و پساتک‌قالب (پسامونوفرم) انتخاب شده‌اند. جهت بررسی داده‌ها با بهره‌گیری از تخیل جامعه‌شناسی میلز عناصر تخیل آینده‌نگر در سینمای واتکینز بررسی شد؛ این پژوهش با رویکرد اجتماعی و انسان‎شناسی نشان می‌دهد که واتکینز علاوه بر پیش‌بینی آینده‌های محتمل، با ایجاد زمینه‌ی توافق با مخاطب، در زمینه‌سازی جهت پیشگیری از وقوع فجایعِ پیشِ رو نیز مؤثر است. از عناصر کلیدی در جهت‌دهی به تخیل فیلمساز می‌توان به خودآگاهی تاریخی، ایجاد آگاهی رسانه‌ای در مخاطب، اهمیت آموزش کاربردی، دیالکتیک ذهنیت زنانه در مقابل خشونت مردانه، اهمیت زبان و فرهنگ نام برد. https://scart.uok.ac.ir/article_64382_5518f4627b7ee271ca58a77487d30c78.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 A comparative analysis of decorative elements and the reflection of cultural contexts in the works of Majid Mehregan and Khadim Ali تحلیل تطبیقی عناصر تزیینی و بازتاب زمینه‌های فرهنگی در آثار نگارگری مجید مهرگان و خادم علی 12 25 64117 10.22034/scart.2025.144043.1769 FA عاطفه گروسی دانشجوی دکتری، گروه هنراسلامی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران مهناز شایسته فر دانشیار، گروه هنراسلامی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران علیرضا مهدی زاده دانشیار، گروه نقاشی، دانشکده هنر، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران Journal Article 2025 07 09 In the contemporary era, the return to visual traditions in the visual arts does not mean mere imitation, but rather a kind of creative and critical reinterpretation of the past. One of the important areas of this reinterpretation is the field of contemporary painting, in which decorative elements in contemporary art have multi-layered, conceptual, and even critical functions. Majid Mehregan and Khadem Ali, contemporary Iranian and Afghan painters, are among the artists who have both recreated traditional decorative elements in a different and personal way in the form of modern painting. The purpose of this research, which was conducted in a descriptive-analytical manner and information was collected through library resources and reliable websites, is to conduct a comparative analysis of the works of these two painters in order to understand the developments in the works of contemporary painting in the field of decorative elements, which also identifies and analyzes the reflection of cultural and semantic backgrounds in their works. This research seeks to answer the question of what similarities and differences exist in the structure and meaning of decorative elements in the works of these two artists? And how are cultural elements reflected in their works? The results show that while Mehregan faithfully represents traditions with a tendency towards mystical and miniature forms, Khadem Ali, with a conceptual and political perspective, uses decorations as a modern expressive tool. Many decorative elements are used in the works of both artists in the same and similar way in terms of structure. در دوران معاصر، بازگشت به سنت‌های تصویری در هنرهای تجسمی، نه به معنای تقلید صرف، بلکه نوعی بازخوانی خلاقانه و انتقادی از گذشته است. یکی از عرصه‌های مهم این بازخوانی، حوزه‌ی نگارگری معاصر است که در این میان، عناصر تزیینی در هنر معاصر دارای کارکردهای چندلایه، مفهومی و حتی انتقادی شده‌اند. مجید مهرگان و خادم علی نگارگران معاصر ایرانی و افغانی ازجمله هنرمندانی هستند که هر دو در قالب نگارگری نوین، عناصر تزئینی سنتی را به شیوه‌ای متفاوت و شخصی بازآفرینی کرده‌اند. هدف از این پژوهش که به شیوه توصیفی-تحلیلی انجام یافته و اطلاعات از طریق منابع کتابخانه‌ای و سایت‌های معتبر جمع‌آوری گشته، تحلیل تطبیقی آثار این دو نگارگر جهت شناخت تحولات صورت گرفته در آثار نگارگری معاصر در زمینه عناصر تزیینی است که در خلال این عناصر، بازتاب زمینه‌های فرهنگی و معنایی را نیز درآثار ایشان شناسایی و تحلیل می‌کند. این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش است که چه وجه تشابه و تفاوتی در ساختار و مفهوم عناصر تزیینی در آثار این دو هنرمند وجود دارد؟ و عناصر فرهنگی چگونه در آثار آن‌ها بازتاب یافته است؟ نتایج نشان می‌دهد در حالی که مهرگان به بازنمایی وفادارانه سنت‌ها با گرایش به فرم‌های عرفانی و مینیاتوری می‌پردازد، خادم علی با نگاه مفهومی و سیاسی، از تزیینات به‌مثابه ابزار بیانی مدرن بهره می‌برد. بسیاری از عناصر تزیینی در آثار هر دو هنرمند به صورت یکسان و مشابه از لحاظ ساختاری استفاده شده، در حالی که هدف هر کدام از هنرمندان برای بکارگیری این عناصر به لحاظ مفهومی متفاوت است. https://scart.uok.ac.ir/article_64117_64ca5a402b3c31c59d6b71903361a995.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Gender differences in emotional expressions: stereotype or reality تفاوتهای جنسیتی در ابراز عواطف: از کلیشه تا واقعیت 26 43 64327 10.22034/scart.2025.140418.1435 FA سعیده امینی دانشیار، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران حمیده دباغی استادیار، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران زهرا بابایی کارشناسی ارشد، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2023 12 29 Gender emotional stereotypes are social constructs that, regardless of the context in which they arise, have a significant impact on individuals' positions in social hierarchy and daily life. The aim of this article is to address the emotional dimension of gender stereotypes, analyze the attitudes of women and men towards this issue, and study the differences between the sexes in expressing emotions during various emotional situations. In order to achieve this, theories from the sociology of emotions (cultural, structural, and desire control perspectives) were used, which have a gendered approach. In the methodological section, a combined (sequential exploratory) method was used in two qualitative phases (semi-deep and semi-structured interviews) and quantitative (survey using a researcher-made questionnaire). After extracting gender stereotypes about the emotions of the two sexes from 15 interviews, the findings were presented to 200 respondents in the form of 8 dimensions of positive and negative emotions. The research findings indicate that women and men show the same reaction when expressing negative emotions (sadness, anger, fear, and jealousy) and positive emotions (joy, kindness, love, and loyalty). Gender analysis and comparison between the two groups of men and women showed that women only scored higher than men in anger and rage and the overall average, and this difference was significant. However, in other dimensions of emotions, there was no significant difference between the two groups, or, as in the dimension of happiness and kindness, despite the significant difference between the two groups, their scores were lower than those of men and the overall average. Women also described their same-sex partners in terms of five traits: emotional, dependent, fearful, jealous, and kind. Women considered men weak in expressing love, aggressive, power-seeking, independent, and proud. Men also described their same-sex partners with traits such as independent, power-seeking, proud, weak in expressing love, and aggressive, and they considered women to be emotional, dependent, fearful, jealous, and stubborn. کلیشه های عاطفی جنسیتی سازه هایی اجتماعی اند که فارغ از زمینه های پیدایش آنها تاثیر شگرفی بر  جایگاه  افراد در سلسله مراتب اجتماعی و زندگی روزمره دارند. هدف مقاله حاضر پرداختن به بعد عاطفی کلیشه های جنسیتی و واکاوی نگرش زنان و مردان به این امر و مطالعه تفاوت دو جنس در ابراز احساسات  طی موقعیت های عاطفی متنوع است. به منظور تحقق این امر از نظریات  جامعه شناسی عواطف ( دیدگاه های فرهنگی، ساختاری و کنترل میل ) استفاده شد که رویکرد جنسیتی  دارند. در بخش روش شناسی، روش تلفیقی (اکتشافی متوالی) در دو  فاز کیفی(مصاحبه نیمه عمیق و نیمه ساختمند) و کمی(پیمایش از طریق پرسشنامه محقق ساخته) به کار گرفته شد و پس از استخراج کلیشه های جنسیتی پیرامون احساسات دو جنس از 15 مصاحبه، یافته ها در قالب 8 بعد از احساسات مثبت و منفی به 200 نفر پاسخگو ارائه شد. یافته های تحقیق حاکی از آنست که زنان و مردان به هنگام ابراز احساسات منفی(غم، خشم، ترس، و حسادت) و احساسات مثبت(شادی، مهربانی، عشق و وفاداری)، واکنش یکسانی از خود نشان می دهند. تحلیل جنسیتی و مقایسه بین دو گروه زن و مرد، نشان داد که زنان فقط در خشم و عصبانیت، از گروه مردان و از میانگین کل، نمره بالاتری می گیرند و این تفاوت معنادار است. اما در سایر ابعاد احساسات، تفاوت معناداری میان دو گروه وجود ندارد یا مانند بعد شادی و مهربانی علی رغم معناداری تفاوت میان دو گروه، نمره آنها از گروه مردان و میانگین کل کمتر است. همچنین زنان، همجنسان خود را  به ترتیب در قالب پنج صفت: احساساتی بودن،  وابسته، ترسو، حسود و مهربان توصیف کردند. زنان، مردان راضعیف در ابراز عشق، پرخاشگر، قدرت طلب، مستقل، مغرور می دانستند. مردان نیز، همجنسان خود را با صفاتی چون مستقل، قدرت طلب، مغرور، ضعیف درابراز عشق، پرخاشگر توصیف کردند و زنان را نیز احساساتی، وابسته، ترسو، حسود و لجباز دانستند. https://scart.uok.ac.ir/article_64327_f22905510e67dd24d4d125705861053f.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 The role of painting in Iranian media diplomacy (Case study: the fourth decade after revolution) جایگاه نقاشی در میدان دیپلماسی رسانه‌ای ایران (مطالعۀ موردی: دهه چهارم بعد از انقلاب) 44 53 64213 10.22034/scart.2025.139769.1483 FA زهرا سوزنده دانشجوی دکتری علوم ارتباطات اجتماعی،گروه علوم ارتباطات اجتماعی،واحد قشم ،دانشگاه آزاد اسالمی، قشم ،ایران عبد الرضا شاه محمدی استادیار، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد سلطانی فر دانشیار، گروه علوم ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 03 10 The main issue of the present study is to conduct a qualitative reflection on the ways of representing Iranian media diplomacy in the genre of painting in the fourth decade after the revolution. The need to pay attention to this issue is especially necessary because in this decade we are witnessing the expansion of the use of social networks, new media and other art forms in international politics, and the art of painting plays a pivotal role in representing political and cultural discourses. Iranian media diplomacy also underwent extensive changes, and digital media, social networks and international platforms became the main arena for shaping public perceptions about national identity, foreign policy and Iran's position in the world. In the meantime, the art of painting, as an independent medium, has played a decisive role in reflecting, reproducing or criticizing dominant cultural and political discourses. The question is how is Iranian media diplomacy represented in the paintings of this decade? What aspects of this diplomacy are prominent and which aspects have been marginalized? What meanings, messages, and implications do these works contain for Iran’s political others? How have these works represented the dominant media themes of Iran (such as resistance, national identity, religious mission, independence, anti-arrogance, anti-Westernism, etc.) and how do these representations relate to the cultural-political developments of the fourth decade of the revolution? This research, using a qualitative approach and discourse analysis method, examines the representation of Iranian media diplomacy in paintings of the fourth decade of the revolution. The findings show that the paintings of this period represented three major discourses: the discourse of media resistance, the discourse of national identity in the global arena, and the discourse of seeking new interaction. These three discourses simultaneously reflected and shaped Iran’s political-cultural developments in the fourth decade of the revolution. The conclusion of the article shows that painting as a medium plays an active role in cultural diplomacy and can be used as a source for understanding the social construction of Iran's image in the world. مسئلۀ اصلی پژوهش حاضر انجام تأملی کیفی در شیوه­های بازنمایی دیپلماسی رسانه­ای ایران در ژانر نقاشی در دهۀ چهارم بعد از انقلاب است. ضرورت توجه به این موضوع به­ویژه از آن روست که در این دهه شاهد گسترش کاربرد شبکه‌های اجتماعی، رسانه‌های نوین و دیگر فرم­های هنری در سیاست بین­الملل هستیم و هنر نقاشی نقشی محوری در بازنمایی گفتمان‌های سیاسی و فرهنگی ایفا می‌کند. دیپلماسی رسانه‌ای ایران نیز دستخوش تحولات گسترده‌ای شد و رسانه‌های دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های بین‌المللی به میدان اصلی شکل‌دهی به ادراکات عمومی درباره هویت ملی، سیاست خارجی و جایگاه ایران در جهان تبدیل شدند. هنر نقاشی نیز در این میان به‌عنوان رسانه‌ای مستقل، نقشی تعیین‌کننده در بازتاب، بازتولید یا نقد گفتمان‌های مسلط فرهنگی و سیاسی داشته است. پرسش این است که دیپلماسی رسانه­ای ایران چگونه در آثار نقاشی این دهه بازنمود یافته است؟ چه ابعادی از این دیپلماسی برجسته­اند و کدام ابعاد به حاشیه رانده شده­اند؟ این آثار حاوی چه معانی و پیام­ها و دلالت­هایی برای دیگری­های سیاسی ایران هستند؟ این آثار چگونه مضامین مسلط رسانه‌ای ایران (از قبیل مقاومت، هویت ملی، رسالت دینی، استقلال، استکبارستیزی، ضدیت با غرب و غیره) را بازنمایی کرده‌اند و این بازنمایی‌ها چه نسبتی با تحولات فرهنگی ـ سیاسی دهه چهارم انقلاب دارند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش‌ تحلیل گفتمان نحوه بازنمایی دیپلماسی رسانه‌ای ایران را در نقاشی‌های دهه چهارم انقلاب بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که آثار نقاشی این دوره سه گفتمان عمده را بازنمایی کرده‌اند: گفتمان مقاومت رسانه‌ای، گفتمان هویت ملی در عرصه جهانی، و گفتمان تعامل‌جویی نوین. این سه گفتمان، هم‌زمان بازتاب‌دهنده و شکل‌دهنده‌ی تحولات سیاسی ـ فرهنگی ایران در دهه چهارم انقلاب بوده‌اند. نتیجه‌گیری مقاله نشان می‌دهد که نقاشی به‌مثابه رسانه، نقشی فعال در دیپلماسی فرهنگی ایفا می‌کند و می‌تواند به‌عنوان منبعی برای فهم ساخت اجتماعی تصویر ایران در جهان مورد استفاده قرار گیرد. https://scart.uok.ac.ir/article_64213_e8ce9b97136e6a3ec5ffbb8b5d56c008.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Stability and attenuation of Ashighi music in the era of cultural industries مانایی و میرایی موسیقی آشیقی در عصر صنایع فرهنگی 54 68 64384 10.22034/scart.2026.140535.1446 FA علی خلجی دانشجوی دکتری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران مهری بهار دانشیار، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 01 17 For centuries, as one of the folk musics, Ashighi music has had a special place in the culture of the Turkish-speaking people of Iran. The aim of the current research is to study Stability and attenuation of Ashighi music in the era of cultural industries to clarify the current situation, challenges and opportunities for advancement and dynamic solutions. For this purpose, by using qualitative method and semi-structured interview technique, interviews with 10 experts who were selected by the purposeful sampling method; After counting the basic, organizer and inclusive themes, the image of the network of themes was drawn. The results show that "contextual conditions", "cultural factors", " policy making ", " deterrent factors" are the most important factors that affect the Stability and attenuation of Ashighi music. Contextual conditions refer to the Special features of Ashighi music, its current status, structural challenges and accessibility to Ashighs and their performance. Changes in people's lifestyles and musical tastes, the diminution of the Turkish language, the creation of a negative social attitude towards Ashighi music and religious doubts surrounding it were identified as cultural factors affecting Ashighi music. Government support policies, legislation, institutional and educational-research planning in the policy making sector and economic problems and environmental changes are effective as inhibiting factors in the sustainability of Ashighi music. Also, the analysis of the findings shows that the dynamic solutions of Ashighi music depend on taking measures in the three areas of production, distribution and adoption of support policies. برای قرون متناوبی موسیقی آشیقی به عنوان یکی از موسیقی‌های محلی، جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ مردم ترک‌زبان ایران داشته است. هدف پژوهش حاضر مطالعه مانایی و میرایی موسیقی آشیقی در عصر صنایع فرهنگی است تا وضعیت فعلی، چالش‌ها و فرصت‌های پیش‌روی و راهکارهای پویایی آن روشن شود. برای این منظور، با استفاده از روش کیفی و بهره گرفتن از تکنیک مصاحبه نیمه ساختاریافته با 10 نفر از خبرگان که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند؛ داده‌های پژوهش گردآوری و برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. پس از احصای مضامین پایه، سازمان دهنده و فراگیر، نگاره شبکه مضامین ترسیم شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد «شرایط زمینه‌ای»، «عوامل فرهنگی»، «سیاست‌گذاری»، «عوامل بازدارنده» مهم‌ترین عواملی هستند که بر میرایی یا پویایی موسیقی آشیقی اثرگذارند. شرایط زمینه‌ای به ویژگی‌های خاص موسیقی آشیقی، وضعیت موجود آن، چالش‌های ساختاری و دسترس‌پذیری به آشیق‌ها و اجرای آن‌ها اشاره دارد. تغییرات سبک زندگی و ذائقه موسیقیایی افراد، کمرنگ شدن زبان ترکی، ایجاد نگرش اجتماعی منفی نسبت به موسیقی آشیقی و شبهات دینی پیرامون آن به عنوان عوامل فرهنگی موثر بر موسیقی آشیقی شناسایی شدند. سیاست‌های حمایتی دولتی، قانون‌گذاری، برنامه‌ریزی نهادی و آموزشی – پژوهشی در بخش سیاست‌گذاری، مشکلات اقتصادی و تغییرات محیطی به عنوان عوامل بازدارنده در پایداری موسیقی آشیقی موثر هستند. همچنین تحلیل یافته‌ها نشان می‌دهد پویایی موسیقی آشیقی در گرو انجام اقداماتی در سه حوزه تولید، توزیع و اتخاذ سیاست‌های حمایتی می باشد. https://scart.uok.ac.ir/article_64384_7a8e08cf99cdec3d974ca53169cd8043.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 The Study of Ghasemabadi dance from the point of view of Emile Durkheim's social solidarity مطالعه رقص قاسم‌آبادی از منظر همبستگی اجتماعی امیل دورکیم 69 82 64386 10.22034/scart.2026.140716.1463 FA سیده فرخنده پورنصرانی کارشناسی ارشد، گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. نرگس ذاکر جعفری دانشیار، گروه موسیقی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Journal Article 2024 02 11 Keeping long standing traditions in the form of rituals requires the unity of society. Considering the main agricultural activities in Guilan province, people show the rituals of planting, sowing and harvesting through Ghasemabadi dance. the aim of this research is to answer the importance of Ghasemabadi dance to create solidarity. On this basis, Durkheim's correlation theory has been used, focusing on two mechanical and organic societies. Mechanical society is a reflection of the collective conscience and an organ based society represents the division of labor in that society. this research is theoretical in terms of its purpose and descriptive and content analysis in terms of its nature and research method. The method of data collection is library and field using the method of ethnography in the region, observation, interview, registration and recording of information. The findings of the research show that the rural lifestyle is imbued with social harmony and men and women come together to express gratitude for life's blessings through Ghasemabadi dance. today's society's tendency towards specialization has made people with special skills to be effective in society. the performance of Ghasemabadi dance brings together people with different abilities to form a group. In fact, after passing the principle of similarity in the previous society, people enter an organic system, the correct use of which depends on their solidarity. the performance of Ghasemabadi dance in this society requires commitment of the group members and their connection with other groups and as a result conveying feelings to the audience. پاسداری از سنت‌های دیرینه در قالب مناسک، نیازمند اتحاد افراد جامعه است. با توجه به فعالیت‌های عمدۀ کشاورزی در استان گیلان، زنان و مردان آداب مراحل کاشت، داشت و برداشت را از طریق رقص قاسم‌آبادی نشان می‌دهند. هدف از پژوهش حاضر مطالعۀ اهمیت رقص قاسم‌آبادی در ایجاد همبستگی اجتماعی بر مبنای آرای دورکیم است. بر اساس آرای دورکیم، جامعۀ سنتی بازتاب وجدان جمعی و جامعۀ اندام‌وار نمایانگر تقسیم کارِ جامعه است. پرسش اصلی در این پژوهش این است که با اتکاء به مفهوم همبستگی اجتماعی، رقص قاسم‌آبادی در دو جامعۀ سنتی و اندام‌وار چه نقشی دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که سبک زندگی روستایی آغشته به وفاق اجتماعی است و مردم به‌واسطۀ رقص قاسم‌آبادی برای سپاسگزاری از برکات زندگی گرد هم می‌آیند. از طرفی تمایل جامعۀ امروزی به تخصص‌‌گرایی موجب شده است تا افراد با مهارت خاص در جامعه اثرگذار باشند. از این‌رو، اجرای رقص قاسم‌آبادی باعث وحدت افراد با توانایی‌های مختلف برای تشکیل گروه‌ می‌شود. افراد پس از گذر از اصل تشابه در جامعۀ پیشین، وارد یک سیستم ارگانیکی می‌شوند که بهره‌برداری صحیح از آن به همبستگی آنها وابسته است. بر این اساس اجرای رقص قاسم‌آبادی در این جامعه نیازمند ائتلاف و تعهد در میان اعضای گروه و پیوند آنها با سایر گروه‌ها و در نتیجه انتقال احساسات به مخاطبان است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، نظری و از لحاظ ماهیت، توصیفی ـ تحلیلی است. شیوة گردآوری داده‌ها به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی با استفاده از روش مردم‌نگاری در منطقه، مشاهده، مصاحبه، ثبت و ضبط اطلاعات بوده است. https://scart.uok.ac.ir/article_64386_389b64299dd490dc822a6da7d287df7a.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Sociological explanation of the relationship between health literacy and participation in voluntary blood donation in Tehran تبیین جامعه شناختی رابطۀ سواد سلامت و مشارکت در اهدای خون داوطلبانه در تهران 83 95 64244 10.22034/scart.2025.143207.1699 FA ارام رنجبران دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی توسعه اجتماعی - روستایی، گروه علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسن رضا یوسفوند استادیار گروه جامعه شناسی، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور تهران، ایران طلیعه خادمیان استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2025 02 24 Blood donation is a voluntary act that plays a vital role in meeting the medical needs of society. However, participation in blood donation is still not sufficiently high in many communities, especially in developing countries. Research shows that health literacy acts both as an individual tool to promote personal health and as an effective social factor in changing health behaviors and increasing participation in social activities such as blood donation.This research is an attempt to examines the role of health literacy in increasing participation in voluntary blood donation. To this end, standard questionnaires were used to measure health literacy among blood donation center visitors in Tehran in 2024. The results of data analysis revealed that there is a significant relationship between health literacy comprehension, evaluation, decision-making, and the application of health information and participation in blood donation. The findings also indicated that social class and demographic variables such as age, gender, and residence significantly affect blood donation participation. Overall, individuals with higher health literacy are more likely to participate in blood donation due to increased awareness of its benefits and importance. This study can serve as a guide for designing educational programs and promotional strategies to increase blood donation participation. اهدای خون یکی از اقدامات داوطلبانه‌ای است که نقشی حیاتی در تأمین نیازهای پزشکی جامعه ایفا می‌کند. با این حال، میزان مشارکت در اهدای خون در بسیاری از جوامع به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه هنوز به‌طور کافی بالا نیست. تحقیقات نشان می‌دهد که سواد سلامت هم به عنوان یک ابزار فردی برای ارتقای سلامت شخصی، و هم به عنوان عامل اجتماعی مؤثر در تغییر رفتارهای بهداشتی و افزایش مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی نظیر اهدای خون عمل می‌کند. در این تحقیق، نقش سواد سلامت در افزایش مشارکت در اهدای خون داوطلبانه بررسی شده است. برای این منظور، پرسشنامه‌های استاندارد برای اندازه‌گیری سواد سلامت در میان مراجعه‌کنندگان به سازمان انتقال خون تهران در سال 1403 به‌کار رفته است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که بین درک و فهم سواد سلامت، ارزیابی، تصمیم‌گیری و کاربرد اطلاعات سلامت با مشارکت در اهدای خون رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج نشان داد که طبقه اجتماعی و متغیرهای زمینه‌ای مانند سن، جنسیت و محل سکونت نیز تأثیر قابل‌توجهی بر میزان مشارکت در اهدای خون دارند. به‌طور کلی، افرادی که از سواد سلامت بالاتری برخوردارند، به دلیل آگاهی بیشتر از فواید و اهمیت اهدای خون، تمایل بیشتری به مشارکت در این اقدام دارند. این تحقیق می‌تواند به‌عنوان راهنمایی برای طراحی برنامه‌های آموزشی و استراتژی‌های ترویجی در جهت افزایش مشارکت در اهدای خون مورد استفاده قرار گیرد. https://scart.uok.ac.ir/article_64244_cc0a4e29cc2b7c528d270a2d5de2e2d8.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Investigating the application of triangulation and its capabilities in art research بررسی کاربست رویکرد چند وجهی و قابلیت آن در پژوهش هنر 96 107 64232 10.22034/scart.2025.140309.1431 FA الهام شمس دانشجوی دکتری، پژوهش هنر، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران مهدی محمدزاده استاد، تاریخ هنر، دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه آتاتورک، ارزروم، ترکیه محمد عباس زاده استاد، گروه جامعه شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران کریم میرزائی استادیار، هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2023 12 15 Many art studies conducted in Iran lack methodological diversity, and while the methodological section sometimes draws attention to the clichéd repetition of words such as "qualitative" and "analytical," it is observed that they are sometimes not very rich in achieving results. The pathological view by experts in this field is mainly focused on the common problems of qualitative studies, such as the interference of the researcher's personal taste and also the manipulation of data to fit the theory. The present study attempts to introduce a multifaceted approach, which has been neglected in Iran despite its initial introductions, for the first time to facilitate the foundations of this approach's entry into art studies, and to pave the way for increasing the richness and credibility of these studies by exploring how to apply it. The present study aims to provide clear answers to these questions: What is the usefulness of applying a multifaceted methodology in art studies? And how can this type of methodology be applied? The importance of the present study lies in the fact that, by focusing on one of the major weaknesses in the field of art research and with the intention of providing a solution, it tries to help researchers in this field by introducing a new methodology and thus take a small step towards the advancement and strengthening of future research in this field. The necessity of the present study arises from the fact that by introducing a multimodal methodology that remains largely unknown in Iran and has not been used in art research so far, it will pave a new way to refine the results and make the research more robust than before. The findings of this study indicate that<strong> </strong>among all the existing categories for multimodality, theory multimodality, which follows the application of more than one theory to data analysis, will probably be the most beneficial type of multimodality for increasing the validity of the findings of research conducted on art. بسیاری از پژوهش‌های هنر که در ایران انجام می‌گیرند، از تنوع روش‌شناختی بی‌بهره‌اند و در عین حال که در بخش روش به آفت تکرار کلماتی نظیر کیفی و تحلیلی گرفتارند، بعضا در دست‌یابی به نتایج نیز غنی نبوده و به معضل معمول پژوهش‌های کیفی که همانا دخالت سلیقه‌ی شخصی محقق و به نحوی بازی دادن داده‌ها برای تطبیق با نظریه‌ انتخابی است دچارند. پژوهش پیش رو می‌کوشد با معرفی رویکرد چند وجهی که علی‌رغم معرفی‌های اولیه در ایران مغفول مانده، برای اولین بار مبانی ورود این رویکرد را به مطالعات هنر تسهیل کند و با کنکاش در چگونگی کاربست آن، راه افزایش اعتبار این مطالعات را هموار کند. سوالات این پژوهش بدین قرارند: سودمندی کاربست روش‌شناسی چند وجهی در پژوهش‌های هنر چیست؟ و چگونه می‌توان این نوع روش‌شناسی را به کار برد؟ اهمیت جستار حاضر در آن است که با تمرکز بر یکی از نقاط ضعف عمده در حوزه‌ی پژوهش هنر تلاش می‌کند با معرفی یک روش‌شناسی تازه به پژوهشگران این عرصه یاری برساند. ضرورت تحقیق پیش رو از آن جا برمی‌خیزد که با معرفی روش‌شناسی چند وجهی که در پژوهش‌های هنر تا کنون به کار نرفته است، راهی تازه برای تدقیق نتایج تحقیقات پیش پا بگذارد. یافته‌های این تحیق حاکی از آن است که که از میان تمام دسته‌بندی‌های موجود برای چند وجهی‌سازی، چند وجهی‌سازی نظریه که کاربست بیش از یک نظریه برای تحلیل داده را دنبال می‌کند، محتملا سودمندترین نوع چند وجهی‌سازی برای افزایش اعتبار یافته‌های پژوهش‌های انجام گرفته بر روی هنر خواهد بود. https://scart.uok.ac.ir/article_64232_865ded2fc51c6fbe254520685440c627.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Effective entrepreneurship policy and social health improvement سیاست گذاری کارآفرینی کارآمد و بهبود سلامت اجتماعی 108 123 64387 10.22034/scart.2024.139910.1384 FA مطهره غلامی نیا دانشجوی کارشناسی ارشد، تعاون و رفاه اجتماعی ، دانشکده علوم اجتماعی ، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران جعفر هزارجریبی استاد، گروه تعاون و رفاه اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی تهران ، ایران مهسا رحیمی آدرگانی کارشناسی ارشد، گروه تعاون و رفاه اجتماعی ، دانشکده علوم اجتماعی ، دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران Journal Article 2023 10 20 Purpose: This research is based on an exploratory mixed study with the aim of effective entrepreneurship policymaking process, to improve the health levels. Criterion sampling method includes specialized criteria, operational history, selected teaching. After interviewing 14 people, theoretical saturation was achieved. In the quantitative part, 385 employees of the entrepreneurship department in general and health fields have participated in the research based on Cochran's formula and with the purposeful sampling method. Findings: After data analysis, 85 conceptual codes and 23 general categories were grouped. Continuous comparison of data with sub-categories and categories and discovering the relationship between categories led to the formation of a sub-theory. The structural model of education related to entrepreneurship in order to improve health is the central category of the efficient entrepreneurship policy process in order to improve health levels. Generalization strategies, qualitative increase in entrepreneurship tendency, quantitative increase in entrepreneurship tendency, and development of education have the consequences of expanding social welfare, expanding health in society, expanding related companies, and culturalizing the entrepreneurship category. Conclusion: In an explanatory and inferential study based on structured equations, it was shown that the identified components have a significant effect on efficient entrepreneurship policy in order to improve health levels. According to the optimal fit obtained from the quantitative measurement, this model can be used in efficient entrepreneurship policy to improve health levels.  این پژوهش با هدف فرایند سیاست گذاری کارآفرینی کارآمد، در جهت بهبود سطوح سلامت شکل گرفته که مبتنی بر یک مطالعه آمیخته اکتشافی بوده است. جامعه آماری در بخش کیفی، افراد متخصص در حیطه  کارآفرینی و سلامت و رفاه اجتماعی است. روش نمونه گیری ملاکی شامل ملاک‌های تخصصی، سابقه عملیاتی، تدریس  انتخاب شده است. پس از مصاحبه با 14 نفر اشباع نظری حاصل شد. در بخش کمی، 385 نفر از  کارکنان بخش کارآفرینی در زمینه‌های عمومی و سلامت بر اساس فرمول کوکران و با روش نمونه گیری هدفمند در تحقیق مشارکت داشته‌اند. پس از تحلیل داده‌ها، 85 کد مفهومی و 23 مقوله کلی گروه‌بندی شدند. مقایسه مستمر داده‌ها با زیرمقوله‌ها و مقوله‌ها و کشف ارتباط بین مقوله‌ها، به شکل‌گیری‌ یک خرده‌نظریه منجر شد. الگوی ساختاری آموزش مرتبط با کارآفرینی در جهت بهبود سلامت، مقوله محوری  فرایند سیاست گذاری کارآفرینی کارآمد در جهت بهبود سطوح سلامت می‌باشد. راهبردهای همگانی شدن، افزایش کیفی گرایش به کارآفرینی، افزایش کمی گرایش به کارآفرینی و توسعه آموزش پیامدهای گسترش رفاه اجتماعی، گسترش سلامت در جامعه، گسترش شرکت‌های مرتبط و فرهنگی شدن مقوله کارفرینی را به دنبال دارد. نتیجه گیری: در بررسی تبیینی و استنباطی بر اساس معادلات ساختار یافته، نشان داد مولفه‌های شناسایی شده اثری معنادار بر سیاست‌گذاری کارآفرینی کارآمد در جهت بهبود سطوح سلامت دارند. با توجه به برازش مطلوب بدست آمده از سنجش کمی، از این مدل می‌توان در سیاست‌گذاری کارآفرینی کارآمد در جهت بهبود سطوح سلامت استفاده کرد. https://scart.uok.ac.ir/article_64387_33fe65681ebdba87a3abb22b1b293b00.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Designing and validating the educational package of secure attachment to God in the context of Islamic culture (a study of experts' views) طراحی و اعتبارسنجی بسته آموزشی دلبستگی ایمن به خدا در بافت فرهنگ اسلامی (مطالعه دیدگاه صاحبنظران) 124 141 64401 10.22034/scart.2026.141479.1546 FA فاطمه یوسفی دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران محمد حسین فلاح دانشیار گروه علوم تربیتی و روان شناسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران حسن زارعی محمودآبادی دانشیار بخش روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران علی نظری استاد گروه طراحی، دانشکده هنر و معماری، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران Journal Article 2024 06 08 The purpose of this research was to design and validate the educational package of safe attachment to God in the context of Islamic culture. The research method used is qualitative research method. For this purpose, the grounded theory method was used to analyze the findings. For this purpose, interviews were conducted with experts and psychologists who interact directly with this field, so that the goals of the safe attachment to God educational package can be well identified. In addition, library studies were conducted to include the required topics in the educational package with the aim of identifying the existing needs. At the end of this stage, a safe attachment to God educational package was prepared. The field of research included specialists and psychologists who are aware of the current issue. Based on the selection of the snowball and until reaching the theoretical saturation, the number of 12 people was determined as the research field. The results of this research showed that the safe attachment to God educational package had 11 sessions, which included interpersonal interactions, familiarity, functions and types of attachment to God, the framework and generalities of secure attachment to God, prerequisites for secure attachment to God,, which is higher than the average number (3) and the level of significance in all the items is lower than 0.05; It was found that the activities related to the designed educational package have a favorable validity. تحقیق حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی بسته آموزشی دلبستگی ایمن به خدا در بافت فرهنگ اسلامی انجام بود. روش تحقیق مورداستفاده روش تحقیق کیفی می‌باشد. بدین منظور از روش نظریه مبنایی جهت بررسی تحلیل یافته‌ها استفاده گردید. به همین منظور، مصاحبه با متخصصان که به‌طور مستقیم با این حوزه در تعامل هستند، صورت گرفت تا اهداف بسته آموزشی دلبستگی ایمن به خدا به‌خوبی شناسایی شود. ضمن اینکه مطالعات کتابخانه‌ای جهت گنجاندن سرفصل‌های موردنیاز در بسته آموزشی باهدف شناسایی نیازهای موجود انجام شد. در پایان این مرحله، بسته آموزشی دلبستگی ایمن به خدا تهیه شد. میدان پژوهش شامل متخصصان و روانشناسان آگاه به موضوع حاضر بود. بر اساس انتخاب گلوله برفی و تا رسیدن به اشباع نظری تعداد 12 نفر به‌عنوان میدان پژوهش مشخص شدند. نتایج به‌دست‌آمده از اظهارات و دیدگاه‌های صاحب‌نظران نشان داد که ۶۴ گزاره، ۲۲ مفهوم و ۱۱ مقوله از تجربیات و دیدگاه‌های آنان استخراج شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که بسته آموزشی دلبستگی ایمن به خدا دارای 11 جلسه بود که شامل تعاملات بین فردی، آشنایی، کارکردها و انواع دلبستگی به خدا، چارچوب و کلیات دلبستگی ایمن به خدا، پیشنیازهای دلبستگی ایمن به خدا، نحوه ایجاد این پیش نیازها، مدیریت موانع، راهکارهای افزایش، ثبات و پایداری دلبستگی ایمن به خدا و نهایتا ارزیابی از مخاطبان می باشد. با توجه به میانگی گویه ها که بالاتر از عدد میانگین (3) می‌باشد و میزان سطح معناداری در تمامی گویه پایین‌تر از 05/0 می‌باشد؛ مشخص گردید که فعالیت‌های مربوط به بسته آموزشی طراحی‌شده از اعتبار مطلوبی برخوردار باشد. https://scart.uok.ac.ir/article_64401_0951fc0c26dd60fa081bb875dcfa69a6.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Sociability and musical taste of young people; From connection to separation جامعه‌پذیری و ذائقه موسیقایی جوانان؛ از پیوند تا گسست 142 157 64420 10.22034/scart.2025.140512.1444 FA آرمان حیدری استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران. رامین مرادی استادیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج ایران صیاد خردمند دانشجوی دکتری، علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران Journal Article 2024 01 12 The present study was conducted with a qualitative approach and grounded theory method with the aim of understanding the subjective meanings and recognizing the contexts and processes involved in the music consumption of young people in Yasuj. Data collection was carried out in a three-stage process through conversation, semi-structured interview, and structured interview. The sampling method was purposive sampling with maximum diversity; the unit of analysis was sentence, and data analysis was carried out through thematic analysis in three stages of open, axial, and selective coding. Based on the analysis of the themes of the interviews, it can be said that the type of music consumed by young people is not the same throughout the process of different socialization factors, but rather the type of music consumed by young people has undergone a fundamental change from the first stage of socialization in the family to the last stage, which in this study was the university environment. In other words, we can say that in terms of the type of musical consumption, the young people in the study experience a kind of break in consumption patterns along the major socialization institutions. However, families are the most important factor shaping the taste of music consumption among young people, but over time, their music consumption patterns change under the influence of other socialization factors such as school and university, and in some cases, they even tend towards consuming completely contradictory music. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش نظریه زمینه‌ای با هدف فهم معانی ذهنی و شناخت زمینه‌ها و فرآیندهای دخیل در مصرف موسیقی جوانان شهر یاسوج صورت گرفته است. جمع آوری اطلاعات طی فرایندی سه مرحله‌ای از طریق گفت‌وگو، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و مصاحبه ساختاریافته صورت گرفت. روش نمونه‌گیری، نمونه‌گیری هدفمند با حداکثر تنوع بوده؛ واحد تحلیل جمله بوده و تحلیل داده‌ها از طریق تحلیل مضامین طی سه مرحلۀ کدگذاری باز، محوری و گزینشی صورت گرفته است. بر اساس تحلیل مضامین مصاحبه‌ها می‌توان گفت نوع موسیقی مصرفی جوانان در گذرِ فرآیند عوامل جامعه‌پذیری مختلف یکسان نبوده بلکه نوع موسیقی مصرفی جوانان از اولین مرحلۀ جامعه‌پذیری در خانواده، تا آخرین گام آن که در این تحقیق محیط دانشگاه بوده است، دچار دگرگونی اساسی شده است. به عبارتی، ما می‌توانیم بگوئیم از نظر نوع مصرف موسیقایی، جوانان مورد مطالعه، نوعی گسست الگوهای مصرف را در امتداد نهادهای جامعه‌پذیری عمده تجربه می‌کنند. با این وجود، خانواده‌ها، مهمترین عامل شکل‌دهندۀ ذائقۀ مصرف موسیقایی جوانان هستند، اما به مرور زمان الگوهای مصرف موسیقایی آنان تحت تأثیر دیگر عوامل جامعه‌پذیری مانند مدرسه و دانشگاه تغییر یافته و در مواردی حتی به سمت‌وسوی مصرف موسیقی‌های کاملاً متعارض گرایش پیدا می‌کند. https://scart.uok.ac.ir/article_64420_afffbc375e69724e8d46bba52279ff9a.pdf

دانشگاه کردستان جامعه شناسی فرهنگ و هنر 2717-2414 8 1 2026 03 21 Explaining the impacts of social inequalities on the cultural integration of ethnic groups (Case study: Isfahan city) تبیین جامعه شناختی اثرات نابرابری‌های اجتماعی بر ادغام فرهنگی گروه‌های قومی (مورد مطالعه: شهر اصفهان) 158 167 64418 10.22034/scart.2026.143258.1706 FA رضا یوسفوند دانشجوی دکتری جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران امیر مسعود امیرمظاهری دانشیار، گروه جامعه شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمود مشفق دانشیار، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2025 03 03 Isfahan is a city characterized by a diverse array of ethnic and racial groups; thus, fostering cultural and social integration among these heterogeneous groups through the establishment of equal opportunities can lead to enhanced social and cultural development and welfare for its citizens. This research aims to conduct a comparative study of social inequalities and cultural integration among ethnic groups in Isfahan. Based on its nature and methodology, this research is classified as a descriptive survey study. In terms of methodology and the timeframe for data collection, it is regarded as a cross-sectional survey study. The timeframe for the distribution and completion of the questionnaire is the year 1403 (according to the Persian calendar). The statistical population of the study comprises all migrant citizens residing in Isfahan. The sample size consists of 400 migrants, who were surveyed using a questionnaire. The measurement tool for the variables is a researcher-developed questionnaire. The results indicate that social inequality significantly impacts cultural integration. The correlations for the dimension of inequality in social relations are stronger than for other dimensions. Social inequality has a significant relationship with cultural integration, with a coefficient of -0.426; economic inequality with a coefficient of -0.403; cultural inequality with a coefficient of -0.412; spatial inequality with a coefficient of -0.233; and policy inequality with a coefficient of -0.175.<br /><br /> اصفهان شهری است با تنوعی از گروه‌های قومی و نژادی و لذا ادغام فرهنگی و اجتماعی گروه‌های ناهمگن از طریق ایجاد فرصت‌های برابر می‌تواند زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی و توسعه و رفاه بیشتر را برای شهروندان به ارمغان بیاورد. این پژوهش با هدف بررسی تطبیقی نابرابری‌های اجتماعی و ادغام فرهنگی گروه‌های قومی در شهر اصفهان در انجام شده است. این پژوهش بر اساس ماهیت و روش، یک پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی است. ازنظر روش و بازه زمانی گردآوری داده‌ها نیز یک پژوهش پیمایشی- مقطعی محسوب می‌شود. مقطع زمانی توزیع و تکمیل پرسشنامه سال 1403 است. جامعه آماری پژوهش تمامی شهروندان مهاجر ساکن شهر اصفهان می‌باشند. نمونه آماری تعداد 400 نفر از مهاجران می‌باشند که از طریق پرسشنامه نظرخواهی از آنها انجام شده است. ابزار اندازه‌گیری متغیرها، پرسشنامه محقق ساخته می‌باشد. نتایج نشان می‌دهد که نابرابری اجتماعی بر ادغام فرهنگی اثر معنادار دارد. این همبستگی‌ها برای بُعد نابرابری در روابط اجتماعی بیشتر از سایر ابعاد است. نابرابری در روابط اجتماعی با ضریب 426/0-، نابرابری اقتصادی با ضریب 403/0-، نابرابری فرهنگی با ضریب 412/0-، نابرابری فضایی با ضریب 233/0- و نابرابری سیاستی با ضریب 175/0- با ادغام فرهنگی رابطه معنادار دارد.<br /><br /> https://scart.uok.ac.ir/article_64418_31b6167aad4a6af1752b4fb408519819.pdf